16 Oktober 2016, een dag die ik noot meer zal vergeten. Ooit woog ik 100 kilo, en er kwam een dag dat ik besloot dat het genoeg was. Ik moést iets aan mijn gezondheid gaan doen, en dat deed ik. Ik begon in de sportschool, maar het leek me ook wel leuk om eens te proberen te gaan hardlopen. Heel voorzichtig, en met een enorm gevoel van schaamte, begon ik met hardlopen. Eerst op een paar gympies, deze ruilde ik al snel in voor een paar echte hardloopschoenen. Ik ging het steeds leuker vinden en werd steeds fanatieker. Wedstrijden begonnen mijn interesse te krijgen, en toen mijn vriendin me op een dag wees op een Cityrun in mijn eigen stad besloot ik me in te schrijven. Fantastisch vond ik het, en al snel volgden meer wedstrijden. Niet om te winnen hoor, want ook in die tijd was ik al niet snel. Nee, ik deed mee voor de sfeer. Ik werd er steeds beter in, in dat hardlopen. Mijn afstanden werden steeds een beetje langer en op een gegeven moment liep ik zelfs een wedstrijd van 10 kilometer. Op dat moment begon ik zoveel vertrouwen in mezelf te krijgen dat ik begon te dromen over een halve marathon. 21,1 kilometer hardlopen, zou ik dat echt kunnen? Ik schreef me in en ging trainen. Mijn trainingen gingen meestal prima, en als generale repetitie liep ik een maand voor mijn halve marathon de Dam tot Dam uit, 16 kilometer. En toen was daar 24 oktober. Wat ik daar gepresteerd heb is voor mij nog steeds heel bijzonder. Ik ben nog steeds retetrots dat ik op die warme oktoberdag 21,1 kilometer heb hardgelopen. En daarom leek het me wel leuk om mijn verhaal van die dag met jullie te delen.
Oh, those sweet memories...

Herfst.... Ik vind het een heerlijk seizoen! Dwarrelende bladeren die vreugdedansjes om je heen maken tijdens een wandeling, paddestoelen die zo'n heerlijke herfstachtige bosgeur verspreiden, regen tegen de ramen en harde wind die de bomen heen en weer laat zwiepen.Herfstige gerechten zijn in deze periode mijn lievelings, en is er íets herfstiger dan champignons?!

Twee jaar geleden inmiddels, kreeg ik van mijn vriend een slowcooker. Ik had die van mijn vader eens geleend en dat was me zo goed bevallen dat ik er zelf ook wel een wilde. Lekker eten maken zonder dat je de hele dag in de keuken staat, ik vind het een uitkomst! Ieder weekend eten wij een dag een lekkere maaltijdsoep, en omdat we alle 3 graag tomatensoep lusten zocht ik een recept voor mijn sloompie op. Deze heb ik inmiddels helemaal omgetoverd naar wat wij zelf lekker vinden en voilá! Sonja's tomatensoep uit de slowcooker is een feit.
