De wereld volgens Sonja

Vermijden als copingstrategie

Leven met een angststoornis is in mijn geval ook dingen vermijden en doen alsof dat de normaalste zaak van de wereld is. Het resultaat daarvan was wel dat ik zo lang dingen vermeden heb dat de diagnose angststoornis als donderslag bij heldere hemel kwam omdat ik dacht dat het allemaal wel goed met me ging, en het anderhalf jaar duurde voor ik me echt besefte dat de diagnose echt wel klopt. Vermijden houdt bijvoorbeeld in dat als ik naar een willekeurige stad wil, dit altijd met het OV doe. No way dat ik met de auto een onbekende stad in ga want er kan van alles mis gaan.

En "maak je niet zo druk" is helaas niet de oplossing, dat voert de druk alleen maar op.

LEES MEER.....

Hands clasped over a damaged shelter with people, text reads:

Horen, zien en zwijgen

"Voor wie ben jij?" Mijn dochter stelde mij deze vraag daags na de terroristische aanslag van Hamas op Israël. We raakten in gesprek over dit gevoelige onderwerp. Binnen de muren van mijn eigen huis durfde ik het wel aan om mijn mening over deze situatie te geven, erover schrijven was een ander verhaal. Niet dat ik nou denk iets te kunnen veranderen, maar ik wil niet langer horen, zien en zwijgen terwijl er zoveel levens geofferd worden. Er voltrekt zich een humanitaire ramp, wereldleiders staan erbij en kijken ernaar.

LEES MEER.....

Een persoon in een muts en jeans zit alleen, met zijn knieën op zijn borst, tegen de betonnen muur.

Een jonge man, een dronken vrouw en een kaars

Je weet waarschijnlijk wel wie en wat ik hiermee bedoel. De man die zoveel jaren geleden een vrouw misbruikte, maar zeker ook de mannen die bij dit heerschap aan tafel zaten moeten zich wat mij betreft de ogen uit hun hoofden schamen. Hoe haal je het in de in je hoofd om een vrouw te misbruiken. Het feit dat de dame in kwestie niet bij kennis was op het moment dat het gebeurde maakt het er niet beter op. En hoe in vrédesnaam komt het in je op om dit op nationale televisie te gaan vertellen in een setting die de kijker doet geloven dat het allemaal een grote grap was

LEES MEER.....

Een persoon draagt rode suède hakken op een witte houten vloer.

De rode schoentjes

15 Jaar is ze. 15 Jaar en zo lang als ze zich kan herinneren wordt ze gepest. Het ene moment wat heftiger dan het andere, maar ze wordt altijd gepest. Jaar in, jaar uit. Stukje bij beetje werd haar identiteit afgepakt tot er niks anders meer overbleef dan een meisje dat maar deed wat van haar verwacht werd om meer pijn te voorkomen. De pijn van niet geaccepteerd worden.

Een paar brandweerwagenrode schoenen zorgde dat dat meisje haar identiteit nooit helemaal kwijt raakte...…

LEES MEER.....

Een vrouw met een lichte huid glimlacht naar de camera. Ze heeft lichtrood haar en draagt een wit tanktopje. Donker vanbinnen.

Ik ben ik

Mijn hele leven ben ik een pleaser geweest. Een hooggevoelige pleaser, geen handige combinatie vind ik zelf. Zo lang als ik me kan herinneren pas ik me aan aan wat ik denk dat anderen van mij verwachten en ik weet niet beter dan dat ik me altijd druk heb gemaakt om wat mensen over mij denken. Mijn moeder vertelde me toen ik nog tiener was dat ik het nooit iedereen naar de zin kan maken, dat ik het nooit voor elkaar zou krijgen dat de hele wereld me aardig zou vinden. Eigenwijs als ik was dacht ik dat het mij wel zou lukken. Inmiddels ben ik 43 en pas sinds kort kan ik voelen wat mijn moeder toén bedoelde. Wat heeft ze gelijk gehad!

LEES MEER.....

Meisje pakt een rode hartvormige ballon, die op een betonnen muur is geschilderd.

Vrijheid

Vrijheid... We hebben het nog steeds, we leven nog steeds in een veilig land waarin iedereen recht heeft om te geloven wat hij of zij wil. We leven in een land waarin we nog steeds onze mening kunnen uiten, we leven in een land waarin zelfs mensen met een in mijn ogen zeer extreme mening de gelegenheid krijgen om deze te uiten. We leven in een land waarin het zelfs mogelijk is om in opstand te komen tegen politie en onze regering zonder dat je vervolgens verdwijnt en gewoon na een dag rellen verder kunt met je leven.

LEES MEER.....

De koepel van het Amerikaanse Capitool, 's avonds verlicht.

Let's make the world great again

Ik geloof dat ik eindelijk een beetje ben bijgekomen van wat er vorige week in Amerika gebeurde. In Washington om precies te zijn. Het zat er natuurlijk al wel aan te komen, zowel op social media als in het echte leven word er regelmatig ongenoegen geuit over van alles en hitsen complete groepen elkaar op tot steeds gekkere dingen. Vroeger besprak je dingen met mensen in je omgeving, tegenwoordig kun je ook online je mening uiten en in contact komen met gelijkgestemden. Mensen hitsen elkaar op en maken elkaar steeds gekker met de meest wilde verhalen, ieder gevoel voor realiteit uit het oog verliezend. En online wordt die groep steeds groter, wilder en ophitsender. Met als climax vorige week de bestorming van het Capitool.

LEES MEER.....

Kerstboom versierd met lichtjes en ornamenten voor een muur met patroon, naast een witte staande klok.

All I want for Christmas

Vrijdag kreeg ik een appje van mijn lief, of ik zin had om samen naar Home Alone in de bios te gaan. En of ik daar zin in had! Ik ben gék op kerstfilms en Home Alone is een van mijn favorieten! Humor, liefde, hoop en zoetsappig kerst geleuter, ik hou er van. Eigenlijk ben ik gek op alles wat kerstsfeer uitstraalt. Of het nu op weg naar huis uit mijn werk alles kerstlichtjes in huizen zijn, of de hele dag kerstmuziek. En wat denk je van die kersterige jankreclames? Ik zweer het je, ik ga er voor zitten. Maar goed, we gingen dus naar de film. Ik kan hem inmiddels wel dromen en dus dwaalden mijn gedachten wat af. Ik zat zo eens te denken wat ik nou zo leuk vind aan kerst.

LEES MEER.....

Rode en witte kerstversieringen hangen in een witte boom, met een

Mijn favoriete kerstfilms

“Staat je kerstboom al Son” Mijn collega had op 26 oktober de eerste kerstboom al ergens in huis zien staan, en moest blijkbaar meteen aan mij denken. Ik ben ook altijd vroeg met het neerzetten van mijn boom, maar 26 oktober is zelfs voor mij te vroeg. Toch zat vanaf dat moment kerst in mijn hoofd. Ik vind het heerlijk om al vroeg te beginnen met kerstfilms en kerstmuziek, zo kan ik er zo lang mogelijk van genieten. Zo heb ik zo lang mogelijk het “kerstgevoel” en sleep ik mezelf door het eerste stukje van de donkere dagen. En omdat ik het leuk vind om te delen zet ik hier mijn favoriete kerstfilms voor jou neer. Ik zou zeggen, kies wat leuks uit en veel kijkplezier!

LEES MEER.....

Een vrouw met een bril, haar gezicht in haar handen rustend, er verdrietig uitziend, gekleed in een zwarte trui, zittend op de bank.

Depressie op de loer

Ik heb het momenteel echt even wat minder makkelijk. De afgelopen weken heb ik een aantal keren gedacht dat ik weer depressief zou worden. Iedere dag word ik dagelijks geconfronteerd met dingen waar ik geen invloed op heb. Niet op corona, niet op de maatregelen, niet op de polarisatie in de maatschappij. Dagelijks voer ik een innerlijke strijd om aan de ene kant te willen doen wat er gevraagd wordt, maar aan de andere kant me hier voor te moeten verdedigen. Deze innerlijke strijd veroorzaakt stress, en stress is voor mij een waarschuwing want voor ik het weet ligt er een depressie op de loer.

LEES MEER.....

Spin in web, bruin en beige met een gevlekt achterlijf en gestreepte poten.

Spinnenterreur

Het is herfst en ik ben een jaar of 9. Ik word wakker en het liefst kruip ik nog even onder mijn deken weg. Straks moet ik weer naar school, en ik weet dat me weer een dag vol pesterijen te wachten staat. Daar heb ik helemaal geen zin in, het maakt me verdrietig. Ik begrijp er namelijk niks van dat mijn klasgenoten altijd zo gemeen doen. Wat is er mis met mij dat ik het verdien om zo behandeld te worden? Helaas is van blijven liggen geen sprake, mijn mam blijft net zo vaak bij me komen om te zeggen dat het tijd is om op te staan tot ik dat uiteindelijk ook gewoon maar doe. Wassen, haren kammen, kleren aan en hup naar beneden om een broodje te eten. De tijd tikt voorbij en bij iedere minuut die voorbij gaat voel ik meer en meer zenuwen. Wéér een dag treiterijen, wéér een dag buitengesloten en uitgelachen worden. Ik hoop iedere dag weer dat vandaag beter zal zijn, maar iedere nieuwe dag mondt steevast uit in een teleurstelling.

LEES MEER.....

Witte tekst op een blauwgroene achtergrond:

Alles sal reg kom

We zitten in een donkere periode waarin de maatschappij in twee kampen verdeeld lijkt te zijn. Zowel in de media als op social media gaat er het er soms keihard aan toe. Ik zie zoveel pessimisme voorbij komen, zoveel negativiteit. Haat en agressie naar elkaar, we gunnen elkaar het licht in de ogen niet. Het ene kamp schreeuwt nog harder dan het andere, alles om de ander maar te overtuigen van het gelijk van het kamp waarin men zich bevind. Het is moeilijk om je daar nog van af te sluiten, het is moeilijk om niet meegezogen te worden die negativiteit in. Het kost me op sommige dagen enorm veel energie op vrolijk en positief te blijven. Toch blijf ik mijn best doen om positief te blijven. En dat lukt me echt niet iedere dag hoor! Toch hou ik hoop dat het goed komt. Zoals mijn oom vroeger altijd zei: "Alles sal reg kom" Oftewel, alles komt goed.

LEES MEER.....

Silhouetten van bomen tegen een schemerige hemel met een glimp van de maan.

Hooggevoelig, 6 dingen die je vast herkent

Hooggevoelig. Echt, ik vind het een jeukwoord van de bovenste plank. Maar wat is dat nou eigenlijk?Wat is dat nou eigenlijk? Hoe weet je of je “het bent” Laat ik beginnen met zeggen dat ik geen expert of geleerde ben. Ik ben gewoon Sonja die er ook zelf achter is gekomen wat het inhoud. Toen ik er eenmaal over gelezen had kon ik niet ontkennen dat dit ook over mij ging. Benieuwd naar wat kenmerken? Ik zal er een aantal noemen en erbij vermelden hoe dat zich bij mij uit.

LEES MEER.....

Een bierfles en een glas, met een COVID-19-illustratie en de tekst

Corona op vakantie

Hoe is het mogelijk dat we nog geen 4 maanden geleden massaal staan te applaudiseren voor onze zorghelden die de overvolle IC’s draaiend hielden en vochten voor de levens van vele zieken, en dat we nu gewoon dit soort fratsen uithalen. Ik vraag me af wat er belangrijker is in het leven. Een vakantie in een oord buiten ons eigen land, of misschien toch het in toom houden van deze ziekte en nemen we genoegen met een vakantie in ons eigen mooie kikkerlandje?

LEES MEER.....