11 Jaar werk ik inmiddels in een modelbouw winkel. En al die tijd heb ik met bewondering gekeken naar de mooie dingen die ik voorbij zie komen. Het leek me altijd onwijs leuk om ook eens wat te bouwen, maar verder dan een huisje kwam ik nooit. Ik was er van overtuigd dat het moeilijk was, en dat ik het vast niet zou kunnen. Dit jaar kwam een van de merken die wij verkopen, Noch, met een heel leuk beginners setje. Hierin zit alles om een leuk klein diorama te maken en zodra deze leverbaar was heb ik het meteen besteld. Toen ik eenmaal begon met knutselen was ik er meteen van overtuigd dat het echt niet zo moelijk was als ik dacht. Wat heb ik genoten van het maken van dit kleine landschapje! Het is zo leuk om iets onder je handen te zien ontstaan... Inmiddels heb ik dus de smaak te pakken en ben ik begonnen aan een groter project, een waarbij ik zelf ga bedenken wat ik ga maken en hoe ik dat ga doen. Met Youtube achter de hand en mijn collega Martijn als vraagbaak durf ik het inmiddels eindelijk aan!
Eindelijk had ik het lef om te beginnen
“Ik kan niet meer, ik snap er niks van. Volgens mij is hij verliefd op dat jonge meisje, hij ziet mij niet meer staan. Hij snauwt alleen nog maar tegen me, en ik doe alles voor hem!” Mona heeft behoefte aan een luisterend oor en ik ga met haar in gesprek.
Vorige week voegde ik een nieuwe tool toe aan mijn toolbox voor werken met mensen met een vorm van dementie. Een tool waar ik zelf ook een hoop plezier aan beleefde!
Wanneer een bewoner cognitief hard achteruit gaat moet er actie ondernomen worden. Hoe fijn is het dan dat de lijntjes naar andere disciplines aangenaam kort zijn!