Twee jaar geleden inmiddels, kreeg ik van mijn vriend een slowcooker. Ik had die van mijn vader eens geleend en dat was me zo goed bevallen dat ik er zelf ook wel een wilde. Lekker eten maken zonder dat je de hele dag in de keuken staat, ik vind het een uitkomst! Ieder weekend eten wij een dag een lekkere maaltijdsoep met een homp stokbrood of een ander lekker brood (een broodbakmachine staat nog op mijn wensenlijstje, maar dat is een ander verhaal) En omdat we alle 3 graag tomatensoep lusten zocht ik een recept voor mijn sloompie op. Deze heb ik inmiddels helemaal omgetoverd naar wat wij zelf lekker vinden en voilá! Sonja's tomatensoep uit de slowcooker is een feit.
Bij mij thuis eten ze het liefst tomatensoep uit de slowcooker!
Wat heb je nodig?
- 1 Paprika in grove stukken gesneden
- 1 Ui in ringen
- 2 Blikken hele tomaten
- 1 Klein blikje tomatenpuree
- 2 Bouillonblokjes, kip
- 700 ML. water
- 3 Theelepels gedroogde tijm
- 2 Theelepels laurierpoeder
- 1 Bakje verse basilicum
- 300 Gram soepballetjes
- Kleine fussili
- Naar smaak wat sambal (ik doe dit pas in mijn schaaltje erbij omdat het anders voor mijn dochter te pittig is)
Hoe maak je het?
1. Snijd de paprika in grove stukken en de ui in ringen en doe dit in de slowcooker
2. Voeg de tomaten, water en bouillonblokjes, tijm, basilicum en laurierblaadje toe. Druk met een houten lepel de tomaten stuk.
3. Deksel erop en laat het 5 uur op low koken.
4. Pureer de soep met een staafmixer en voeg eventueel naar smaak wat tabasco toe.
5. Voeg de balletjes en de mie nestjes toe en laat het nog een uur op low staan.
6. Doe eventueel voor een beetje bite wat sambal in je soep

Herfst.... Ik vind het een heerlijk seizoen! Dwarrelende bladeren die vreugdedansjes om je heen maken tijdens een wandeling, paddestoelen die zo'n heerlijke herfstachtige bosgeur verspreiden, regen tegen de ramen en harde wind die de bomen heen en weer laat zwiepen.Herfstige gerechten zijn in deze periode mijn lievelings, en is er íets herfstiger dan champignons?!

Er was een tijd dat ik zo arm was als een kerkrat, een schaal fruit op tafel was voor mij toen pure luxe. Net kocht ik een prachtige nieuwe fruitschaal. Onwillekeurig moest ik terug denken aan die arme periode en besef ik me weer even dat ik hard heb moeten knokken om uit die nare situatie te komen en waardeer ik mijn schaal met fruit des te meer.

