Deze week mocht ik mee met de verpleegkundige naar een intake gesprek met een bijna 80 jarige dame die tijdelijk bij ons op de afdeling zal verblijven. Samen met haar twee kinderen kwam ze de afdeling oplopen, alle drie zagen ze er toch wel wat gespannen uit. Het is natuurlijk ook nogal wat voor mevrouw, maar zeker ook voor haar kinderen. 


Het gesprek zou in de kamer waar mevrouw de komende tijd verblijft, gevoerd worden. Omdat ik nog maar net kom kijken besloot ik om wat achteraf te gaan zitten, de verpleegkundige zou het gesprek voeren en ik zou alleen maar meeluisteren. Toen we eenmaal allemaal zaten, de koffie werd verzorgd door een collega, ging het gesprek van start. De vragenlijst die voor intake gesprekken altijd gebruikt wordt kwam tevoorschijn, en de ene na de andere vraag werd gesteld. Vragen over de leefsituatie van mevrouw, over eventuele medicatie, hobby’s, geestelijke en lichamelijke gesteldheid. Je kan het zo gek niet bedenken of het wordt gevraagd. Alles om zoveel mogelijk over mevrouw te weten te komen zodat wij haar zo goed mogelijk de zorg kunnen bieden die zij nodig heeft.


Wat mij heel erg opviel, en wat ik ook heel mooi vond om te zien, was te betrokkenheid van haar kinderen. De liefde en bezorgdheid die op hun gezichten en in hun lichaamstaal af te lezen was. Maar ook de wanhoop op momenten dat mevrouw een antwoord gaf waaruit blijkt dat ze zelf vind dat alles goed met haar gaat terwijl dit eigenlijk niet meer het geval is. Dit was een moment dat ik me ging beseffen dat een verzorgende niet alleen te maken hebt met de persoon voor wie gezorgd mag worden, maar ook met familie. 


Het lijkt mij als kind van mijn ouders vreselijk moeilijk om te moeten besluiten dat het beter is om ze in een verzorgingshuis te laten wonen. Ik zou willen dat de verzorgenden in het huis waar ze heen zouden gaan alles zo goed mogelijk doen om mijn ouders zo fijn mogelijk te laten wonen in het huis waar ze terecht zouden komen. Nou dragen wij als verzorgenden natuurlijk voor onze bewoners best wel een hoop verantwoordelijkheid, maar nu ik de kinderen van deze dame zo bezorgd en ontroerd heb gezien tijdens het intake gesprek voelde ik die verantwoordelijkheid ook wel. Mevrouw verdient goede zorg en haar kinderen verdienen het om gerust te zijn en te weten dat er goed voor hun moeder wordt gezorgd.

door Sonja • 31 oktober 2023
Herfst.... Ik vind het een heerlijk seizoen! Dwarrelende bladeren die vreugdedansjes om je heen maken tijdens een wandeling, paddestoelen die zo'n heerlijke herfstachtige bosgeur verspreiden, regen tegen de ramen en harde wind die de bomen heen en weer laat zwiepen.Herfstige gerechten zijn in deze periode mijn lievelings, en is er íets herfstiger dan champignons?!
Een heerlijk spicy broodje tonijn
door Sonja • 27 december 2022
Een broodje tonijn. Hoe saai wil je het hebben. Dit broodje tonijn is alles behalve saai, ik beloof het je. We maken hem wat pittiger dan een normaal broodje en we leuken hem ook nog eens op met iets bijzonders!
door Sonja • 29 oktober 2022
Twee jaar geleden inmiddels, kreeg ik van mijn vriend een slowcooker. Ik had die van mijn vader eens geleend en dat was me zo goed bevallen dat ik er zelf ook wel een wilde. Lekker eten maken zonder dat je de hele dag in de keuken staat, ik vind het een uitkomst! Ieder weekend eten wij een dag een lekkere maaltijdsoep, en omdat we alle 3 graag tomatensoep lusten zocht ik een recept voor mijn sloompie op. Deze heb ik inmiddels helemaal omgetoverd naar wat wij zelf lekker vinden en voilá! Sonja's tomatensoep uit de slowcooker is een feit.
Show More