Even wat anders

Anders is gewoon anders. En anders is gewoon goed

Er was een tijd, en ik schaam me werkelijk dood voor deze gedachtegang, dat ik dacht te weten dat ADHD iets was wat vooral in “bepaalde gezinnen” voor kwam. En met die “bepaalde gezinnen” bedoelde ik dan asociale gezinnen. Gezinnen waar moeders staan te gillen tegen hun kroost en vaders al heel vroeg in de middag aan een pot bier zitten.

In mijn ogen was een kind met ADHD alleen maar zo geworden omdat de ouders niet goed genoeg opvoedden. Die ouders waren zwakkelingen die alleen maar naar “de grillen van hun kind” luisteren voor de lieve vrede. De kinderen in kwestie waren monsters die er alles aan deden om hun ouders het leven zuur te maken en alleen maar bezig waren met het doordrammen van hun zin. Kinderen die bovendien continu de aandacht opeisten met hun rare drukke gedrag.

Vaak zat heb ik als verkoopster ouders in de winkel gehad die in mijn ogen hun kinderen niet goed genoeg in toom hielden. Ik vond daar wat van. Altijd. Het lukte me niet om me te verplaatsen in de situatie, om me te bedenken dat er misschien wel iets anders aan de hand was dan wat ik dacht. Ouders van ADHD-ers waren namelijk naar mijn mening zoals ik eerder al schreef, asocialen, en ik vond mezelf beter en slimmer dan hen. Dus mijn mening moest wel kloppen.

Eind 2017 kreeg mijn dochter ook deze diagnose, op dat moment kon ik niet anders dan me inlezen wat ADHD nu eigenlijk écht inhoudt. Hoe meer ik las, hoe erger ik me ging schamen en hoe meer ik me besefte dat ik het goed mis had gehad. Dat lees je goed, ik had het mis. Ik zat fout. Ik had geen idee waar ik het over had. En ik schaam me echt vreselijk voor wat ik al die jaren gedacht en ook wel uitgesproken heb,.

Tegenwoordig ben ik ook “zo’n moeder” Ook over mij en mijn kind is en wordt gezegd dat “ze zich gewoon aan moet passen” en ik “gewoon strenger moet zijn” Ook het goedbedoelde advies “laat het los” heb ik vaak genoeg gehoord. Ik kan je vertellen dat het zo simpel niet is. Het is ook ronduit kwetsend wanneer mensen die geen flauw idee hebben wat ADHD precies inhoudt joú gaan vertellen hoe je het aan moet pakken. Alsof je zelf niet alles uit de kast trekt om op de juiste manier met je kind om te gaan. Alsof je zelf niet alles wat los en vast zit leest om maar te begrijpen wat er gebeurt in het hoofd van iemand met ADHD. Alsof je niet zelf in de avonduren ná een lange dag werken naar het GGZ gaat om meer te leren over hoe de hersenen van iemand met ADHD werken en wat je kunt doen om iemand verder te helpen in plaats van hem of haar naar beneden te trappen met “jouw kennis” Alsof je kind niet alle hulp die ze kan krijgen aangrijpt om maar geaccepteerd te worden door de omgeving.

Wat ik hiermee wil zeggen is, wees voorzichtig met je oordeel. Wees voorzichtig met wat je zegt tegen een ouder van wie het kind “anders” is. Anders is niet slecht. Anders is niet minder waard dan jij. Anders is gewoon anders. En anders is gewoon goed

< Ouder bericht

Nieuwer bericht >

Intimiteit in een zorginstelling

door Sonja • 17 februari 2026

“Ik kan niet meer, ik snap er niks van. Volgens mij is hij verliefd op dat jonge meisje, hij ziet mij niet meer staan. Hij snauwt alleen nog maar tegen me, en ik doe alles voor hem!” Mona heeft behoefte aan een luisterend oor en ik ga met haar in gesprek.

Truckendoos

door Sonja • 5 februari 2026

Vorige week voegde ik een nieuwe tool toe aan mijn toolbox voor werken met mensen met een vorm van dementie. Een tool waar ik zelf ook een hoop plezier aan beleefde!

Eerste hulp bij achteruitgang

door Sonja • 3 februari 2026

Wanneer een bewoner cognitief hard achteruit gaat moet er actie ondernomen worden. Hoe fijn is het dan dat de lijntjes naar andere disciplines aangenaam kort zijn!