Het is kwart voor acht in de ochtend, en ik loop als eerste de kamer van mevrouw Tesselaar in om te kijken of ze al wakker is. Het lijkt me vreselijk om wakker te zijn, te horen dat er mensen op de gang lopen en niet aan te kunnen geven dat je uit bed wilt. Ik loop dus aan het begin van een dagdienst altijd als eerste bij deze lieve dame binnen. Als zij wakker is helpen we haar meteen als zij aangeeft dat ze dat wil. Het gebeurt ook vaak dat mevrouw nog lekker ligt te knorren, soms zelfs letterlijk, dan laten we haar liggen en gaan we op een later moment weer bij haar kijken. 

Vandaag is mevrouw al vroeg wakker. “Wilt u vandaag even lekker douchen, mevrouw Tesselaar?” Slaperig kijkt mevrouw me aan, en de glimlach die op haar gezicht verschijnt doet me vermoeden dat ze wel even lekker wil poedelen in het warme water. “Gaan we even lekker uw haren wassen, en dan kan u helemaal fris en fruitig aan de dag beginnen.” Mevrouw knikt en bevestigt hiermee mijn vermoeden dat ze hier wel eens zin in zou kunnen hebben. Ik vertel mevrouw dat ik de benodigde spullen ga pakken en dat ik dan met een collega terug kom om haar te douchen.

Mevrouw Tesselaar is een dame die tot een klein jaar geleden nog zelfstandig thuis woonde. Die zelfstandigheid is volledig verdwenen, mevrouw is volledig afhankelijk van de zorg. Douchen, iets dat voor jou en mij heel vanzelfsprekend is, is voor mevrouw een handeling waarbij mevrouw door twee verzorgenden nodig heeft. 

Omdat rechtop zitten niet meer lukt douchen we mevrouw op een heel bijzondere manier, namelijk op bed. Ik kon werkelijk mijn ogen niet geloven toen ik zag hoe eenvoudig iemand gedoucht kan worden in bijzondere omstandigheden! Niks tillift en onnodige verplaatsingen in een te kleine ruimte, hier douchen de mensen die dat nodig hebben gewoon lekker in bed!

Mevrouw Tesselaas bleef dus op bed liggen, mijn collega en ik kleedden haar uit en bevestigden een groot roze kuipzijl onder haar. Vervolgens pakten we het douchesysteem erbij. Dit is een apparaat waarin je warm water doet, dit water wordt door het apparaat op de juiste temperatuur gehouden. Deze rijden we naar het bed zodat we mevrouw met de douchekop van het douchesysteem konden douchen. Het bed stelden we zo in dat het voeteneinde iets lager stond dan het hoofd, zodat het water naar beneden kon lopen en door een slang weer afgevoerd kon worden in het douchesysteem. Na het douchen konden we dan al het water door het doucheputje in de badkamer weer weg laten lopen.

Op mijn oude werkplek was het douchen voor mensen als mevrouw Tesselaar een regelrechte uitdaging. Met eigenlijk te weinig ruimte voor een bed, een douchebrancard en een tillift was het een enorme en tijdrovende handeling om iemand die niet zittend kon douchen toch een douchebeurt aan te kunnen bieden. Het gevolg hiervan kun je waarschijnlijk wel raden…

Op mijn huidige werkplek blijkt douchen gewoon heel eenvoudig gewoon te kunnen. De brede glimlach en de bevestigende knik die mevrouw maakte toen ik haar vroeg of ze genoten had van het douchen maakten dat ik niet anders kon dan met mevrouw mee glimlachen. Hoe fijn is het om iemand blij te maken met een warme douche?!